Naturalny spektakl nad jeziorem Dranser: setki śpiewających łabędzi krzykliwych!

Naturalny spektakl nad jeziorem Dranser: setki śpiewających łabędzi krzykliwych!

Od Bożego Narodzenia setki łabędzi krzykliwych i dzikich gęsi gromadzą się nad jeziorem Dranser w pobliżu Wittstock, malowniczego miasteczka w Brandenburgii, aby podziwiać imponujący spektakl przyrody. Każdego wieczoru te wspaniałe ptaki ożywiają otoczenie, zakładając swoje gniazda, wywołując uderzający koncert dźwięków. Tę imponującą obserwację można najlepiej podziwiać z kempingu przyrodniczego Blanschen w Schweinrich. Gdy zachodzi słońce, rozgrywa się spektakl, który urzeka miłośników przyrody i obserwatorów ptaków. Po nocnym odpoczynku łabędzie krzykliwe i dzikie gęsi odlatują ponownie około godziny 8 rano następnego dnia w poszukiwaniu źródeł pożywienia.

Łabędzie krzykliwe (Cygnus cygnus) znane są ze swojego czysto białego upierzenia i efektownego żółto-czarnego dzioba. W odróżnieniu od łabędzia niemego mają prostą szyję, a ich dziób jest inaczej ukształtowany, co ułatwia identyfikację. Te eleganckie ptaki wędrowne są powszechne w całej Europie i często migrują do łagodniejszych regionów Europy Środkowej w miesiącach zimowych, aby uciec przed surowymi zimami na swoich lęgowiskach w Europie Północnej i na Syberii. Ich śpiew, głęboki, nosowy dźwięk, jest nie tylko charakterystyczny, ale także oznaką ich towarzyskiego charakteru poza sezonem lęgowym.

Siedlisko i dieta łabędzi krzykliwych

Zimą łabędzie krzykliwe żywią się głównie roślinami wodnymi, trawami i zbożami. Żerowanie to odbywa się głównie na obszarach płytkich wód, tundrze i torfowiskach wysokich. Ich obszary lęgowe znajdują się głównie w tajdze wschodnioeuropejskiej i syberyjskiej, natomiast w miesiącach zimowych można je spotkać na obszarach przybrzeżnych i śródlądowych. Łabędzie krzykliwe charakteryzują się także dużą rozpiętością skrzydeł, sięgającą 235 cm, co ułatwia im długie zimowe loty.

Co szczególnie ekscytujące, wśród łabędzi krzykliwych zgromadzonych nad jeziorem Dranser zauważono także kilka łabędzi czarnodziobych. Zwierzęta te są rzadkie w regionie, a ich obszary lęgowe znajdują się w północnej Rosji i na Syberii. Widok tych rzadkich gości jeszcze bardziej wzbogaca wrażenia obserwacyjne i przyciąga wielu miłośników przyrody.

O łabędziu krzykliwym

Łabędź krzykliwy należy do rodziny kaczek (Anatidae) i osiąga wielkość około 160 cm. W Niemczech i wielu innych krajach łabędź niemy jest najbardziej znanym przedstawicielem swojego gatunku, ale coraz większą popularnością cieszy się łabędź krzykliwy. W ostatnich latach odnotowuje się ciągły wzrost liczebności, co znajduje odzwierciedlenie w populacji lęgowej w Niemczech. W 2005 roku eksperci naliczyli tylko 21 par lęgowych, ale na szczęście w ostatnich latach populacja wzrosła.

Kiedy sezon lęgowy rozpoczyna się między kwietniem a czerwcem, samice składają zazwyczaj od 4 do 7 jaj, które wysiadują przez około 36 dni. Pisklęta są przedspołeczne i zaraz po wykluciu podążają za matką. Na wolności łabędzie krzykliwe mogą żyć do 10 lat, a w niewoli nawet dłużej.

Te imponujące ptaki są nie tylko rozkoszą dla obserwatorów przyrody, ale także ważną częścią ekosystemu w swoich siedliskach. Widok łabędzi krzykliwych i dzikich gęsi nad jeziorem Drans jest imponującym przykładem cudów natury i zdecydowanie warto go przeżyć. Spektakl będzie trwał długo, gdyż łabędzie krzykliwe wylatują na swoje lęgowiska zazwyczaj dopiero w lutym.

Więcej informacji na temat łabędzi krzykliwych i ich siedlisk można znaleźć w raporcie przygotowanym przez maz-online.de, ciekawe szczegóły brodowski-fotografie.de i wyczerpujące informacje wikipedia.de.